دانشگاه تمام استعدادهای افراد از جمله بی استعدادی آن ها را آشکار می کند.(آنتوان چخوف)
خانه » مقالات حقوقی » انواع وصیت نامه و قبول یا رد موصی له

اطلاعیه سایت

تماس با سپیده کاظمی وکیل پایه یک دادگستری - هم‌اکنون تماس بگیرید: 09121035196
انواع وصیت نامه و قبول یا رد موصی له

انواع وصیت نامه و قبول یا رد موصی له

 وصیت‌نامه خود نوشت

این وصیت‌نامه مخصوص افراد باسواد است. یعنی کسی که وصیت می‌کند، باید تمام وصیت‌نامه را با خط خود بنویسد و بالای آن هم با درج روز و ماه و سال، تاریخ بگذارد و پایین آن را هم امضا کند. بنابراین نمی‌تواند در ذیل آن اثر انگشت یا مهر باشد و نمی‌تواند بگوید که شخص دیگری برای او بنویسد، بلکه باید حتما با باشد. این نوع وصیت را وصیت‌نامه گویند که به قول معروف همان وصیت‌‌نامه است.

 اشکال و ایراد چنین وصیت‌نامه‌ای چیست؟

اشکال این نوع وصیت‌نامه این است که اگر زمانی موصی فوت کرد، با توجه این‌که سهم وراث کم می‌شود، ممکن است آن ها ادعا کنند که این وصیت‌نامه جعلی است یا در آن دست برده شده است. بنابراین در صورتی که وراث به این وصیت‌نامه اعتراض نکردند، این وصیت‌نامه اعتبار قانونی خواهد داشت و اگر به آن اعتراض کنند، موضوع در دادگاه بررسی می‌شود و نسبت به تنفیذ یا عدم تنفیذ آن تصمیم‌گیری خواهد شد.

وصیت‌نامه . تشریفات تنظیم وصیت‌نامه مزبور به چه ترتیب است؟

همان‌طور که مستحضرید نوع دوم وصیت‌نامه، وصیت‌نامه رسمی است که در دفتر اسناد رسمی تنظیم می‌شود. موصی یعنی وصیت‌کننده می‌تواند باسواد و یا بی‌سواد باشد و آنچه که مدنظرش می‌باشد را به سردفتر اسناد رسمی می‌گوید و مسوول مربوطه مفاد آن را در دفتر بزرگ خود قید می‌کند و بعد دو نفر از شهود و سردفتر آن را امضا می‌کنند و شماره می‌خورد و یک سند رسمی به موصی داده می‌شود و دو نسخه از آن هم نزد دفتردار در دفتر اسناد رسمی نگهداری می‌شود.

 این وصیت‌نامه خیلی خوب است. زیرا با توجه به این‌که یک سند رسمی دولتی است، کسی توانایی اعتراض به آن را ندارد. یعنی شک و تردید و انکار نسبت به آن قابل قبول نیست، مگر این‌که نسبت به آن ادعای جعل شود که آن هم با توجه به این‌که معمولا سوابق در دفتر اسناد رسمی تنظیم کننده سند موجود است، پذیرفته نخواهد شد.

نوع آخر وصیت‌نامه، وصیت‌نامه است. این نوع وصیت‌نامه به چه صورتی تنظیم می‌شود؟

وصیت‌نامه سری اصولا مخصوص اشخاص باسواد است. ترتیب تنظیم آن هم به این صورت است که موصی وصیت‌نامه را با خط خود می‌نویسد و بالای آن هم با درج روز و ماه و سال، تاریخ بگذارد. بنابراین شکل تنظیم آن نظیر وصیت‌‌نامه نوع اول یعنی وصیت‌نامه خودنوشت است. بعد هم آن وصیت‌نامه را امضا می‌کند و آن را هم داخل پاکت می‌گذارد و آن را لاک و مهر می‌کند و به محل اقامت خود می‌دهد. ادارات ثبت، صندوق امانات دارند. آن‌جا مامور ثبت مربوطه می‌نویسد که من این وصیت‌‌نامه را از موصی گرفتم و احراز هویت کردم. سپس این وصیت‌نامه توسط مامور لاک و مهر می‌شود و به صندوق امانت محل ارسال می‌شود. زمانی که وصیت‌کننده فوت می‌کند، این وصیت‌نامه به دادگاه تقدیم می‌شود و دادگاه هم آن را باز می‌کند. معمولا از این جهت که کسی به این نوع وصیت‌نامه دسترسی پیدا نخواهد کرد، اهمیت دارد. اما از نظر دعوایی که ممکن است بین وراث و موصی‌له پیش آید، از همه بهتر وصیت‌نامه رسمی است که این امتیاز و برتری را نسبت به دو مورد قبل دارد.

همان‌طور که مستحضرید ممکن است بعد از تنظیم وصیت‌نامه موصی‌له آن وصیت‌نامه را قبول و یا رد کند. همچنین ممکن است موصی از وصیت خود رجوع کند. حکم هر یک از این مصادیق از لحاظ قانونی چیست؟

وصیت حالتی دارد که فقط به است. نوعی است. زمانی که موصی وصیت خود را می‌نویسد، ممکن است به موصی‌له بگوید که من فلان ماشین، سهام یا خانه را به نفع تو وصیت کردم و ممکن است که موصی‌له زیر آن وصیت‌نامه را هم امضا کرده باشد، اما تا زمانی که موصی زنده است، هر زمان که وی خواست می‌تواند این وصیت‌نامه را کند. پس در زمان حیات موصی همیشه موصی همه کاره است، حتی اگر موصی‌له ذیل آن را امضا کرده باشد، چون تا زمانی که موصی زنده است، می‌تواند از وصیت‌نامه خود رجوع کند و موصی‌له هم قانونا هیچ نوع شرطی برای آن نمی‌تواند درج کند که مثلا من به شرطی این وصیت‌نامه را قبول می‌کنم که شما نتوانید از وصیت‌ خود رجوع کنی. این شرط اساسا است. این موضوع در زمان حیات موصی قابل اجراست. به این ترتیب رد یا قبول موصی‌له درست در لحظه‌ای است که موصی فوت می‌کند. یعنی آن زمان است که وی می‌تواند وصیت‌‌نامه را رد یا قبول کند. البته لزومی ندارد که رد یا قبول موصی‌له به محض فوت شدن موصی باشد. مثلا می‌تواند یک هفته یا یک ماه بعد از فوت موصی، وصیت‌نامه را رد یا قبول کند. بنابراین زمان مشخصی برای این موضوع مشخص نشده است، ولی قبول یا رد کردن توسط موصی‌له، این وصیت‌نامه را معتبر کرده و به جریان می‌اندازد. منتها یک قاعده بسیار مهمی در این‌جا وجود دارد. در صورتی که موصی‌له این وصیت‌‌نامه را قبل از فوت موصی قبول کرده باشد، می‌تواند بعدا آن را رد کند. اما برعکس اگر وصیت مزبور را قبلا رد کرده باشد، نمی‌تواند بعد از فوت موصی آن را قبول کند. زیرا زمانی که وصیت را قبول می‌کند، یعنی موصی‌به یا مورد وصیت به وی می‌رسد. زیرا هم موصی فوت کرد و هم موصی‌له آن را قبول کرد. پس بنابراین مالک موصی‌به شد. منتها می‌تواند از این حق خود صرف‌نظر کند و در واقع آن را اسقاط کند. بنابراین با رد کردن بعدی موصی‌به، مورد وصیت به سایر وراث می‌رسد. اما اگر موصی‌به را ابتدا رد کرده باشد، چون وصیت‌نامه را به هم زده است، دیگر نمی‌تواند آن را قبول کند. بنابراین باید گفت که اگر موصی‌له وصیت‌نامه را قبول کرده باشد، بعدا می‌تواند آن را رد کند و اگر آن را رد کرده باشد، دیگر نمی‌تواند آن را قبول کند. در حقیقت قبول یا رد موصی‌به بعد از فوت موصی معتبر است.

بازدید: 16

راهنما

تماس با سپیده کاظمی وکیل پایه یک دادگستری - هم‌اکنون تماس بگیرید: 09121035196

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است