باران باش و ببار و نپرس کاسه های خالی از آن کیست.(کوروش کبیر)
خانه » مقالات حقوقی » حضانت و سلب حق حضانت فرزند

اطلاعیه سایت

تماس با سپیده کاظمی وکیل پایه یک دادگستری - هم‌اکنون تماس بگیرید: 09121035196
حضانت و سلب حق حضانت فرزند

حضانت و سلب حق حضانت فرزند

حق فرزند

حضانت در لغت به معنی پرورش دادن و در آغوش گرفتن فرزند می باشد که از معنی لغوی خود دور نمانده است و در معنی حقوقی عبارت از به عهده گرفتن سرپرستی و نگه داری داری طفل می باشد که به طریق اولی با پدر و مادر طفل است.پدر و مادر باید در تشیید مبانی خانواده و تربیت اولاد خود، یکدیگر را معاضدت نمایند.(1104ق.م.)گاه پیش می آید که پدر و مادر بنا به دلایلی از جمله سومعاشرت شوهر و خوف ضرر مالی و جانی، مسکن جداگانه انتخاب می کند (1115ق.م.) و یا هرگاه پدر و مادر به علت طلاق جدا از هم زندگی کنند و دارای فرزند باشند،بدیهی است که باید حضانت فرزند را به یکی از ابوین، پدر یا مادر که نسبت به حضانت فرزند اصلح می باشد، بدهد.در قانون مدنی حق حضانت فرزند،باتوجه به سن فرزندان مشخص شده است.به صورت موارد زیر خواهد بود:

1-قبل از

حضانت فرزندان (چه دختر و چه پسر) تا سن هفت سالگی با مادر خواهد بود، مگر این‌که پدر و مادر به نحو دیگری توافق کنند. پدر می تواند در صورت اثبات عدم صلاحیت مادر برای حضانت فرزند،در صالح،حضانت را از او بگیرد و اگر پدر از تحویل طفل به مادر خودداری کرد می تواند بدون اثبات هیچ امری فرزندان را پس بگیرد.

2-بعد از هفت سالگی

حضانت فرزندان (چه دختر و چه پسر) بعد از هفت سالگی با پدر است، مگر این‌که پدر و مادر به نحو دیگری توافق کنند.در صورتی که مادر بتواند عدم صلاحیت پدر رابرای حضانت طفل اثبات نماید دادگاه بنا به مصلحت او برای حضانت طفل تصمیم مقتضی اتخاذ می کند.

3-بعد از سن بلوغ

حق حضانت تا زمانی‌ است که طفل به سن بلوغ برسد .سن بلوغ ۹ سال تمام قمری برای دختر و پانزده سال تمام قمری برای پسر است وبعد از این مدت، طفل تعیین می کند که با چه کسی زندگی خواهد کرد.

تاثیر جنسیت فرزند در حضانت

ماده1169 ق.م. حضانت دختر را تا 7 سالگی با مادر و پسر را تا 2 سالگی،با مادر می دانست، اما با تغییر این ماده و اصلاحیه ی این ماده، حضانت چه پسر و چه دختر تا 7 سالگی با مادرمعین شد.

فوت ابوین و تاثیر آن در حضانت

در صورت فوت یکی از ابوین،حضانت طفل با آن شخصی که زنده است خواهد بود حتی اگر متوفی پدر طفل باشد و برای طفل قیمو سرپرست تعیین کرده باشد،در این صورت حضانت طفل با مادر خواهد بود.(1170ق.م.)همچنین در صورتی که ولی قهری یا دادستان اعطای حضانت به مادر را خلاف مصلحت طفل تشخیص دهد می تواند با تقدیم دادخواست به دادگاه تقاضای سلب صلاحیت مادر را بنماید.(43 قانون جدید حمایت از خانواده)

در صورتی که ابوین طفل هر دو فوت کرده باشند ویا به موجب حجر یا جنون قادر به سرپرستی طفل خود نباشند دادستان مکلف است که برای طفل،قیم تعیین کند.(1185ق.م.)

موارد فرزند

از آنجایی که ابوین طفل هر دو ولی قهری و سرپرست طفل می باشند و به حکم قانون بر هر سرپرست دیگر در حضانت فرزند،دارای اولویت می باشند و این حق حضانت از آنها سلب نمی شود.(1175ق.م.)اما گاهی اوقات پیش می آید که ابوین یا یکی از آنها به حکم قانون صلاحیت برای به عهده گرفتن حضانت فرزند خود را ندارند یا در بعضی موارد حضانت از آنها سلب می شود.به حکم قانون هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقیپدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست،صحت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد،محکمه می تواند به تقاضای اقربای طفل یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رئیس حوزه قضایی هر تصمیمی را برای که برای حضانت طفل مقتضی بداند،اتخاذ کند.که می تواند از موارد سلب موقت یا دایم حق حضانت باشد.این موارد و مصادیق به شرح ذیل است:

1- زیان آور به ،مواد مخدر و قمار.

2-اشتهار به فساد اخلاق و فحشا

3-ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشکی قانونی

4-سواستفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقی مانند فساد و فحشا،تکدیگری و قاچاق

5-تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف.

لازم به ذکر است که هرگاه پدر یا مادر که حضانت فرزند با یکی از آنها می باشد در صورت وجود یکی از موارد بالا می تواند با مراجعه به دادگاه تقاضای سلب صلاحیت طرف دیگر رابه دادگاه خانواده تقدیم نماید.

همچنین در ماده 41 قانون جدید حمایت از خانواده مقرر می دارد که هرگاه توافق طرفین در مورد حضانت و نگه داری طفل بر خلاف مصلحت طفل باشد،دادگاه می تواند با واگذاری امر حضانت به دیگری،تصمیم مقتضی اتخاذ نماید.

تکلیف حضانت فرزند در صورت عدم صلاحیت ابوین

در صورتی که هم پدر و مادر هر دو صلاحیت حضانت طفل را نداشته باشند به تقاضای اقربای طفل یا قیم ویا رئیس حوزه ی قضایی هر تصمیمی که مقتضی بداند،اتخاذ کند.(1173ق.م.)

تکلیف قانونی در رابطه با استنکاف یا امتناع از حضانت

سرپرستی و حضانت طفل، هم حق و هم تکلیف قانونی پدر و مادر می باشد در صورتی که دادگاه این حق و تکلیف را به یکی از ابوین سپرد، باید در انجام آن سعی و تلاش بنمایند و از انجام تکلیف استنکاف و خودداری نکند و یا مانع اجرای دیگری در امر حضانت نشود.در غیر این صورت دادگاه به حکم قانون ضمانت اجرا تعیین کرده است.

هرکس از اجرای حکم دادگاه در مورد حضانت طفل استنکاف کند یا مانع اجرای آن بشود یا از استرداد طفل امتناع ورزد به دستور دادگاه بازداشت می شود.(40 ق.ح.خ.)

همچنین در صورت امتناع از نگه داری طفل از جانب یکی از ابوین دادگاه دیگری را به امر حضانت ملزم می کند و در صورتی که الزام ممکن و موثر نباشد حضانت را به و هرگاه پدر فوت شده باشد به تامین کند.(1172ق.م.)

حق قانونی ابوین در ملاقات با طفل

هرگاه به حکم قانون حضانت از یکی از ابوین سلب گردید،ملاقات فرزند برای آن شخص حق قانونی و مسلم است و قانون او را محق می داند.و حق ملاقات فرزند خود را دارد.تعیین زمان و مکان ملاقات و سایر جزئیات مربوط به آن در صورت اختلاف بین ابوین با محکمه است.بنابراین ابوین می توانند با توافق یکدیگر زمان و مکان های ملاقات فرزند را برای دیگری که حضانت ندارد مشخص نماید.(1174ق.م.)

و نحوه تعیین ملاقات نباید بر خلاف مصلحت طفل باشد در غیر اینصورت دادگاه می تواند ترتیب دیگری را مشخص نماید.

شرایط ملاقات با طفل

باید شخصی که حضانت دارد زمان و مکان مناسب برای ملاقات فرزند را برای طرفی که حضانت ندارد مشخص کند و در صورت اختلاف، تعیین آن با دادگاه می باشد.

طرفی که حضانت دارد نمی تواند کودک را از محل سکونت خارج کند ودر صورت خروج به حکم دادگاه الزام می شود.مگر اینکه مصلحت خروج طفل را در دادگاه اثبات نماید و دادگاه مصلحت طفل را محرز بداند.(42ق.ح.خ)

در صورتی که شخصی که دارای حضانت است قصد خارج کردن کودک از کشور را داشته باشد و دادگاه مصلحت بداند،طرف دیگر می تواند برای تضمین بازگرداندن صغیر و مجنون تامین مناسبی را از دادگاه بخواهد تا از طرف مقابل اخذ کند

راهنما

تماس با سپیده کاظمی وکیل پایه یک دادگستری - هم‌اکنون تماس بگیرید: 09121035196

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است